বাঘজানৰ আৰ্তনাদ
বাঘজানৰ আৰ্তনাদ ✍🏻দিলীপ মৰাণ উপ-সভাপতি, সদৌ মৰাণ ছাত্ৰ সন্থা পোন প্ৰথমে, সদৌ মৰাণ ছাত্ৰ সন্থাৰ মজিয়াৰপৰা বাঘজান ঘটনাত মৃত্যক সাৱতি লোৱা অইলৰ কৰ্মচাৰী দুৰ্লভ গগৈ আৰু তিখেশ্বৰ গোহাঁইৰ পৱিত্ৰ আত্মাৰ সদ্গতি কামনা কৰিছোঁ। দেখা পাইছোঁ, Social media ৰ যোগেদি একাংশ লোক তথা, কিছু অইল কৰ্মচাৰীয়ে উক্ত ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ পিছত আবেগিক হৈ প্ৰতিবাদী হৈ উঠা কাষৰীয়া লোকসকলক একেবাৰে নীচ, তথা অমানৱীয় আখ্যা দিছে । যোৱা ২০-৩০ বছৰ ধৰি অইল খাদ স্থাপনৰ বিৰোধিতা কৰি অহা, সেই ৰাইজে নিজৰ চকুৰ আগতেই নিজৰ ঘৰ-বাৰী, তথা স্বাৱলম্বিতাৰ একমাত্ৰ উৎস কৃষিভূমি, পশুধনসমূহ নষ্ট হৈ যোৱা বা জ্বলি ছাঁই হৈ যোৱাটো কিমান কষ্টকৰ হ'ব পাৰে, এবাৰ আপোনালোকে অনুভৱ কৰাটো উচিত। আৰু সেই মূহুৰ্তত যিকোনো মানুহ বিদ্ৰোহী হৈ, মানসিক অস্থিৰতাৰ প্ৰভাৱ অহাটো স্বাভাৱিক। তাতে আজিও কাষৰীয়া অঞ্চলত বসবাস কৰা লোকসকল তথা সেই জনগোষ্ঠী সমূহ উন্নত সমাজৰ পৰা বহু দূৰৈত। আধুনিক শিক্ষা, অৰ্থনীতি, বিশ্বায়নৰ পৰা বহু দূৰৈত। বিশেষ ভাৱে তাত বসবাস কৰা, Indigenous aboriginal People মৰাণ সকলৰ কথাই যদি কওঁ, আজিও অনুন্নত, অশিক্ষিত, অদূৰদৰ্শী। ভূমি অধিকা...